Blog

Kemal için bugünler zordu. Babasının ofisinde çalışmaya başlayacaktı. Ofise en son babası ile birlikte gitmişti.siyah saçlarına düşen aklar, yüzünde ki çizgiler artık belirgindi. Omzunda sanki bin tonluk yük taşıyordu. Arnavut kaldırımli sokakta yürürken,ellerin cebinde, yüreği buz gibiydi.Ofise gitmemek için babasına bulduğu onca bahaneler….Sessizce yürümek mi zordu?Yoksa babasının yokluğunda -ofise gitmek mi?Ceketinin cebinden sigarasını yaktı.Eline hiç yakıştıramadım, oğul. Ama içmek istiyorsan iç. Gizlemeden iç , cizmeliyi ziyan etmeden iç.” Derdi rahmetli babası.Kendi de yıllarca içmemiş miydi?İçmişti, hem de sabah gözünü açar açmaz, daha günaydın demeden. İlk sigarayı yakmaz miydi?Olsun be Kemal’im sen okumuş çocuksunİç, doyasıya iç,” derken bir eliyle de sırtına dokunmuştu Kemal’in babasıyla son konuşması, bir sigaranın dumani olmuştu.Arnavut kaldırımli sokakta eli cebinde yavaş yavaş yürürken birde. Başını kaldırdı Sırtını dikleştirdi. Solda ki marketi geçince ofisti.Market dediğime bakmayın. Bakkal işte .Hüseyin amcanın bakkalinin sokağı.Adres verilirken öyle anlatılırdı Köşede marketten gir soldan ikinci beyaz apartmanin 3.kati .Kemal, yorgun yüreğini dinlendimeye karar vermişti.Babasının izinden gidecek,ofisi canlı tutacaktı.Beyaz apartmanin kapısı siyah demirli . Zile baktı.Baktı. Dokunsa çalacak zil.babasi yukardan basacak, açılacak kapıKemal gülümseyecek, pastaneden aldığı ekler pastayı bir de cebine gizlediği konyagi, usul usul hazirlayacak, ” baba ben geldim.”diyecek. Tıpkı eskisi gibi, gülüşecekler

Geçiş

İçinden geçtiği gibi yaşıyordu

Bir kırgın bir üzgün bir sevindik

Ruhu dan et diyordu

Kavalyesi onu beklerken uzun bacakları ile sahnede göz kırptı hayata

Şimdi olacakları siz düşünün dercesine

Duymak için sesleri dinlersin

Kalp çarpıntısı izin vermez

Durmak kolay gelir

Asıl olan senden gider

Sessizlik en büyük gürültü

Kalp en iyi dinleyenindir
Sessiz mi kalmak. Gerek

Önce mekânlar kapatıldı… Sonra saatlere yasak kondu…. Bu da yetmez gibi…

Önce kendimizi bildik

Tanıdık

Korktuk
Sonra

Baktık

Bizi önemli kılan neyd